Куьз – табиаттынъ энъ ярасык шакларынынъ бириси. Онынъ алтын туьске малынган япыракларынынъ, оьленлерининъ сыбырдавынынъ сыхырлы анъы шаирлердинъ коьнъилин ярасык сыдыраларды язбага даьвлендирип келеди. Табиаттынъ тереклери, данъылы, орманы сары, кызгылт туьслер мен боялган кийим кийип баслайды.

      Биринши аязлардан сонъ япыраклардынъ туьсуьвининъ де заманы келди. Олар оьз алдына енъил ел мен тереклерден уьзилип, куьзги вальс биюви мен ердинъ юзин яппага алгасайдылар. Куьзги шакта тувган ери мен аманласыпйылы якларга куслар да йолланадылар. Куслардынъ ызыннан, тап олар оьзи мен яз шагын алыс якларга алып баратагандай, карап каласынъ.

     Куьннинъ коьзи де оьзининъ йылувлыгын кызгангандай ердинъ юзин йыйы йылытады. Карагошкыл булытлар кенъ коьгининъ тоьсинде юзип, симсир ямгырларды явдырып, яз еллерининъ шанъыннан тоьгеректи ювдырадылар. Куьздинъ ярасыклыгы коьп белгили шаирлердинъ шыгармаларында орын тавып, сол ок шыгармалар халк арасында окувшылар ман окылып, йырга айланып келедилер.

Г.Нурдинова.