Ногай халкымыз элимиздинъ туьрли регионларында яшап келеди. Буьгуьнлерде олар арасындагы байланыс беркип, куьн сайын оьсип, оьрленип келуьви куьезлендирмей де болмайды. Аьр регионда яшайтаган ногай халкы оьз маданиятын, аьдетлерин, тилин оьрлендирмеге шалысадылар. Ногай маданиятын оьрлендируьв мырадта туьрли биюв патшалык ансамбльлери, ногай театрлары, ногай миллет саз алатлар оркестри, радиодан, телевидениеден ногай тилинде, кесек заман болса да, соьйлесуьвлер бериледи, ана тилинде республикалык статусы болган Дагестан Республикасында «Шоьл тавысы», Карашай Шеркеш Республикасында «Ногай давысы» газеталары, балалар уьшин «Лашын», «Маьметекей» журналлары, аз болса да язувшыларымыз, шаирлеримиз ана тилинде оьз китаплерин шыгарадылар, спорт бойынша да Россиядынъ туьрли муьйислеринде яшайтаган шоьл йигитлерине йыл сайын савлай ногайлардынъ «Шоьл баьтирлери» ярысында катнаспага амал болады (тек туьнегуьнлерде Сулак авылында «Шоьл баьтирлери» ярысы оьтти), Черкесск каласында Илми тергев институты аьрекет этеди. Бу халк маданиятын оьрлендируьв йолында этилинип келеятырган куллыклардынъ саны аз тувыл, мысаллар аьли де келтирмеге болаякпыз. Маданиятымыз, адабиатымыз, саниятымызды да оьрлендируьвинде шынты патриотлары болган ногай ясуьйкенлеримиздинъ, ясларымыздынъ бар болганы да оьктемситпей болмайды. Келеекте сол халк маданиятымызды, адабиатымызды яс аркамызга коьширилген куьн де келееги алыста тувыл. Тек сол халкымыздынъ байлыгын, ана тилин мутып, аста-аста йойытып, бай тилин ярлы этип барган яс несилге кайтип тапшырармыз.
Ама сол халк байлыгынынъ, маданиятынынъ энъ басында, негизинде ана тилимиз турады. Онынъ буьгуьнлерде аьли кайдай? Тил – ол халктынъ тарихи. Эгер биз тилимизге, бай тарихимизге янымыз авырымай, кол силтеп карасак, бизим келеектегимиз каранъа болаягына соьз йок.
«Ана тилине сувык караган аьдем – кыр аьдем, онынъ оьз тилине соьнмесе янсын деп каравы, халкынынъ келеектегисине, аьвелгисине яны авырымавын анълатады», - дейди К.Паустовский.
Буьгуьнлерде яс несилимиздинъ ногай тили орынына орыс тилинде сувдыратып соьйлеви, халкынынъ келеектегиси акында ойланатаган аьдемди навасызландырмай да болмайды. Элбетте, баладынъ орыс тилин билуьви бек аьруьв, ама онынъ ана тили - ногай тил болатаганын, эм сол тилде ол соьйлемеге, оны сыйламага керегин анълатув ата-аналардынъ бас борышы болады. Соны этеек ата-ана кишкей саьбий мен ана тили орынына орыс тилинде соьйлевин эситип, тил бактысы авыр аьлде экенин анълайсынъ.
Мектеблерди алып караганда, окувшылар ногай тили бизге окымага бек кыйын болады, деп шагынадылар. Кайбир заманларда ата-аналардынъ да ногай тилиннен де бек ЕГЭ-ге керек предметлерди окысынлар дегенин йыйы эситесинъ. Соьйтип кайбир ата-аналар саьбийдинъ оьз ана тилине сувык каравын тувдырадылар. Айтпага, Россиядынъ сырт регионларынынъ туьрли калаларына, акша казанув мырат пан аьеллерин алып кеткен ясларымызга соьзди караткымыз келеди. Сол саьбийлерининъ тувган якларына кайтканда, саьбийлеримиздинъ орыс тилинде соьйлеп, ногай тилин мутканы коьнъилди тоьмен этеди. Элбетте, сол якларда ана тилимиз окылмайды. Ама ата-аналар саьбийлерининъ касында турып, олар ман ногайша соьйлемейдилер. Неге олар ана тилине оьз саьбийлерин ят этеди экенлер?
Саьбийге, менимше, тилге суьйимди аьелден, балалар бавыннан, мектебте окув заманыннан тербияламага керекпиз. Районга коьшип келген баска миллетли аьдемлер, олардынъ балалары ногай тилинде соьйлеп эситсенъ, оьз саьбийимизге неге оьз тувган тилин сыйлатып, уьйретип болмаймыз, деген сорав тувмай болмайды.
Тилсиз халктынъ карувы йок дегенлей, тилди аьр бир ана оьз саьбийине суьти мен синъдирмеге, юрегинде тап тамыр оьркениндей оьрлендирмеге тийисли. Сол заман халкымыздынъ келеектегиси уьшин парахат болармыз.
Г.Нурдинова.

