(Басы 11-нши номерде.) Зухрадынъ ятлавлары аьдемнинъ кылыгын алдымызга салады, сол саьат оьзининъ бала шагында кепленген акылынынъ, аьдемнинъ ниетининъ сырын шешип коьрсетеди. Автордынъ ятлавынынъ аьр бир сыдырасындагы сайлам соьзлери, кыскаяклыдынъ ясыртын сырларын, онынъ акылын бизге ашык коьрсетеди. Ятлавдынъ уьшинши шувмагын туьзип келгенде, ол тагы да бир кере юрегининъ ашыклыгын эм кенълигин шайытлайды, ян досы ман кенъескендей болады: Ак дуныям, деп суьемен, сени ярым, буйырып, Ак ногайдынъ арасыннан шелтеп-шелтеп, айырып... Ахыр суьйдим, алтыным деп, яннан артык, ялгызым.

