Юрегинде оьзининъ уьйкен атасын саклайды Эмирлан Заракаев. Заракаевлер бизим районнынъ Карагас авылында яшайдылар, Эмирлан ата-анасы ман Нефтекумск районынынъ Абрам-Тоьбе авылында турады, ол – 9-ншы классынынъ окувшысы. Янъыларда Эмирлан Савлайроссиялык турист-краеведческий "Аталык" деп аталган козгалысынынъ катнасувшыларынынъ конференциясында катнасып, баргылы орын алган. Бу конференция Нефтекумск каласында "Согыс тарихи" программа бойынша озгарылган эм енъуьвшилерге Нефтекумск районынынъ администрациясынынъ аькимбасы Д.Сокуренко атыннан дипломлар тапшырылган. Эмирлан уьйкен атасы акында исин окытувшы С.Ярболдиевадынъ етекшилеви астында язган. Карасай Заракаев асылы ман Куьнбатар авылдан болган. Уьш ясына толганда, ата-анасы оьлген, эм ол балалар уьйинде оьскен. 4-нши классты битирген сонъ, кедеди кардашлары келип аькетедилер, сонъ ол окувын таслаганына оькинетаган болган. Дав басланганда, Карасай Заракаев 22 ясында болган, сол йыл ол Кызыл армия сырасында киши сержант болып куллык этетаган эди, эм оьзининъ 9-ншы айырым мергин полкы ман согыска кетеди. Соьйтип басланады ястынъ согыс йыллары. – Уьйкен атам согыс акында хабарламага суьймейтаган болыпты. Мен онынъ акында оьзимнинъ атамнан эситкенмен. Ол согыста болган бир оьзгерис акында атама хабарлаган. Согыстынъ кыйынлы биринши куьнлери болган, яв савлай ерлеримизди алып турган мезгили. Карасай-атай тагы да бир аьскерши мен оьлгенлерди бир шунъкырга коьмгенлер, бирден шунъкырдан "Мен тири, йолдаслар" деген аста-акырын сес шыгады. Яраланган аьскершиди аькетпеге кыйын болган, ама атай оны тасламаган эм йолдасына мен оьзим оны коьтерермен деп алып кеткен. Сонъында сол аьскерши Карасай-атайды излеп тапкан, разылыгын билдирип, баьрисине де онынъ йигитлиги акында айткан. Атай болса айтатаган болыпты, баьриси де мендей болып этер эди деп, – деп язады Эмирлан. Карасай Заракаев немец-фашистлер мен куьресуьвде коьрсеткен йигитлиги уьшин Уллы Аталык согысынынъ II дережели ордени мен савгаланган. Ол 72-нши мергин бригадасында дав басланганнан алып куллык эткен. Сол бригада ман ол савлай согыс йолын оьткен. 1945-нши йыл ердесимиз Моравско-Остравский операциясында катнаскан, явды басып олар Зарау районында баслаган, сонъ согысувлар ман 40 шакырым оьткен, Одер йылгасыннан шыгып, баска ягасындагы плацдармды алганлар. Ызгы согысувын бригада 1945-нши йыл 12-нши май айында озгарган, куьнбатарга кетпеге суьетаган явдынъ аьскерлерин токтаткан. Сырт Норвегияды босатув уьшин 1944-нши йыл ол оькимет савгасы – "За отвагу" медалине тийисли деп белгиленген. – Меним атамды Карагас авылында баьриси де ийги соьзлер мен эскередилер. Балалар оьстирген, давдан сонъ тувган ерине пайдалы болайым деп коьп куллык эткен, оьзиннен сонъ ийги ыз калдырган. Оьзининъ уныкларына, немерелерине ол Аталыкка алаллык пан яшавдынъ эм ислевдинъ коьрими болган. Мен оьктемсиймен уьйкен атам ман! – деп язады Эмирлан. Атасын юрегининъ оьзегинде саклап, ол ога усап, яшавын ийгилик пен, алаллык пан оьтер деп сенемиз. Асаба этип келеектеги несилге ясуьйкенлеримиз йигитлик, аьдемшилик калдырганлар. Сол касиетлерди яслар намыслык пан тутса, кайдай ийги болар эди. Сол заманда дайымга тынышлык та болар савлай дуныяда. Суьвретте: Эмирлан Заракаев.
