Аьвелгиде сенинъ ярлы тоьринъде,
Сеси соннан ондай да бир шыкпаган,
Хатын-кызлар шоьллигимнинъ тоьсинде,
Ногай тилде оьз йырларын йырлаган.

Аслар толган сыпыралар уьстинде,
Сенинъ сесинъ таймай шыгып турган ды.
Яраланып яшавына оькинген,
Йигит оьзи тилин эске алган ды.

Котырласкан ат аякта юрдинъ сен,
Ата-баба отларында янгансынъ,
Казанларда, ойпатларда кездинъ сен,
Пеш басыннан от ялынын туткансынъ.

Шоьллигимнинъ сырт бетинде олтырып,
Куьн тувувга сен юзинъди бургансынъ.
Шал-Кийиздинъ савлай шаркын толтырып,
Ногайынъа соьзин алып баргансынъ…

Сени минен бизим ата-бабамыз,
Юрегиннен ойын айтып турганлар.
Юзлеген йыл орыс тил мен досласып,
Ногай тили эндиги де элде бар!

Фашистлер де йок этпеге шалысты,
Сени тилим, оны аьруьв билемиз.
Тас юреклер арамыздан тайысты –
Коьп ерлерге конак болдынъ, сеземиз.

Тери ийис сеннен шыкса, билине,
Тетейлердинъ тастарында барсынъ сен.
Ногайымнынъ тысында да сезиле
Сенинъ ызынъ, оны анълап алдым мен.

Тувган тилге баа беруьв бек кыйын
Берлиндеги рейхстагтынъ сен тамында,
Асановтынъ колы мынан язылдынъ…
Оны Элим саклай юрек басында!

Нешев сени йок этпеге шалыскан,
Сезген ногай эм анълайды билемен.
Коьп миллет тил сени минен досласкан,
Мине буьгуьн оны оьзим коьремен.

Муса, Фазиль, Суьйин эм де Амзатхан,
Ногай тилде асарларын болдырган.
Топыракты энди олар калдырган –
Ама халктынъ юрегинде ер алган.

Мен де сага ант этемен, оны бил:
Суьемен деп анам кимик, ана тил.
Яша яным! Эм туваяк несиллер
Бизден сонъ да НОГАЙ ТИЛДЕ соьйлесин!