Сен бизи мен, Кадрия! Карагыстынъ карлы куьнин иритип, Сылтыраган симсир ава ийилтип. Шоьлимизге Кудай кызды эндирди. «Эл оьрлент!» – деп оьнерликти эмдирди. Туьрли эди ол коьплердинъ ишинде! Атайлардынъ дестанлары тилинде. Асыл ойы уйкы бузган туьнинде, Тентиреткен юректинъ терменинде. Тек ногайы! Ногай турган тогайы! Кумы, коьли, коьгоьлени, куврайы, Бирде куйын, бирде ялын соьзлери. Яманлыкка...

