Заман каты агыннынъ агымындай болып, саьатти-саьат авыстырып, куьннинъ ызыннан куьн келип, оьмирлер озып турадылар. Несилден-несилге аьдетлер де коьшип, янъылары да шыгып келедилер. Сол аьдетлердинъ коьбиси бизим ногай халкымызга туьп тамыры ман келиспейтаганлары да боладылар. Сол затка доьнуьв деп айтылмай ма?










