Аьдемнинъ яшавында аданас – энъ де ювык инсанлардынъ бириси. Сенинъ тиревинъ, дуныяда баьри баьле-казадан саклайтаган аьдем. Олардан да таьтли эм аьзиз – аданастынъ баласы. Боьтен де кызлар, олардынъ кайбириси сени аявлар, керегинъе табылар. Мен де оларды юрегим мен суьемен эм аявлайман, саьбийлерин аьйдуьвлеп, бавырыма кысып, дуныядагы баьри ийгиликлерди сагынаман. Буьгуьнлерде меним синълим, аданасым Баймагомедтинъ эм кешегим Эльмирадынъ (яткан ерлери ярык болсын) тунъгыш баласы Зейнабтынъ мерекесин карсы алып турамыз. Коьз алдымызда оьскен саьбий, Зейнабты баьримиз де, уьйкен де, кишкей де, куьшли суьемиз эм аявлаймыз. Ол оьзи де бизге солай. Уьйкен атайы Амин Казий увылы эм тетейи Фатима Янмурза кызы ман оьскен кызалак Уьйсалган авылында мектебке барды, сонъында Ярлыкаповлар Терекли-Мектебке кайтып коьштилер. Сол биринши класска ол меним аданасымнынъ уьйкен кедеси Амирбек пен барды, сол заманнан алып олар бирге яшавдынъ ашшысын да, таьтлисин де боьлисип келеятырлар. Аллага шуькир, йиенлерим баьриси де татым, ата-бабадан калган Ярлыкаповлар эм Бекмуратовлардынъ арасындагы катнасты беркитедилер, буьгуьнлерде уныклар да бирге. Зейнаб Джанибеков атындагы мектебти битирди. Оьткир, окымыслы кызалак Махачкала каласында Россия праволык Академиясына туьседи. Суьйикли кесписин байырлап, Зейнаб-синълим Махачкала каласында иш ислер управлениесинде, сонъында Кизляр каласында район боьлигинде байыр сырасы бойынша куьбининъ инспекторы болып куллык этеди. Сонъында тувган ерине кайтып, ерли иш ислер боьлигинде ислеген. Сондай кыйынлы кеспиди сайлаганын Зейнаб булай анълатады: – Дав йылларында хатынкызлар эр кисилер мен бирге явга карсы шыкканлар, самолет пан ушканлар, тек куллыктынъ сулыбын алмага керекли. Онынъ эр кисиге келисли касиетлери де бар – коьп ойланмай керекли карар алып болув, катылык, аьдиллик. Сондай этип оны уьйреткен уьйкен атайы, ол дуныядан кешкенде, Зейнаб алты ясында эди, болса да, буьгуьнлерде де кыскаяклыдынъ энъ де бийик тоьрешиси уьйкен атайы болады. Оьзи йок болса да, атайым кайтип ойлаган болар эди деп карар алмага туьскенде, ойланады Зейнаб. Коьплеген йыллар Зейнаб Башантавова иш ислер боьлигинде иследи, сол исинде ога коьрим атасы Баймагомед Амин увылы Ярлыкапов эди. Аьли де дуныядан айлак эрте кешип кеткен атасыннан маслагат сорайды ойларында Зейнаб. Эртеректен ога синълиси Марина, аданасы Казийге ясуьйкен болып, карар алмага, маслагатшы болмага туьсти. Кыйынлы заманларда, суьйиниште, Аллага шуькир, ол ялгыз тувыл, оны йылувлыкка орап, касында кардаш-тувганлары турадылар. Ян йолдасы Султан Башантавов пан коьпбалалы аьелди саклайдылар. Балалары ман коьп заман уьйде турув, оларга тийисли маьне беруьв ниет пен Зейнаб Баймагомед кызы куллыгын да авыстырды, буьгуьнлерде ол Ногай районында Энергосбыт боьлигинде куллык этеди. Аьелдинъ негизинде алаллык, суьйим, анъламлык турса, баьри заттынъ да эби келеди. Султан ман Зейнабтынъ аьелинде бу сезимлер бас орында турадылар. Балалар оьседилер, аьелде эки студент бар, Багаутдин эм Айза Москва каласында Кутафин атындагы патшалык юридический университетинде окыйдылар. Малика эм Карим – окувшылар, кишкей Эмин балалар бавына барады. Зейнаб оьзининъ балалыгын, яслыгын айлак та янына якын аьдемлердинъ касында оьткерди, буьгуьнлерде олардынъ йоклыгы кыскаяклыдынъ юрегине тиеди, олар болган болса, яшав баска болар эди деп те ойланып кетеди. Болса да иманлы кыскаяклы Алладынъ эткен ишине разы болып, тетеси Фатима Янмурза кызына, аданасларына, аьптелерине, баьри ювыкларына ден савлык эм узак оьмир йорайды. Атасы Баймагомед эм анасы Эльмира берген тербия, олар калдырган суьйим эм йылувлык куьш береди Зейнабка алдыга бармага, кыйынлыкларга карсы турмага, суьйиништи баьрисине де ортак боьлмеге. Буьгуьнлерде онынъ энъ уьйкен тиреви – ян косагы Султан. Бирге барадылар яшавдынъ йоллары ман, куьндегилик оьзгерислерди бирге оьтедилер, коьз тиймесин деп айтаман, аьли де коьп йыллар бактыларын бардырсынлар. Зейнабка язган ятлавымды кайтадан окыйман, сол заманнан йырма йылдан артык заман кетти. Сагынаман сеннен болсам алыста, Таза юзинъ, наьзик белинъ, танъ сесинъ. Мунъайсанъ сен, оьз юрегим азапта. Кишкей синълим, аявлымсынъ сен меним... …Мен билемен, сагынасынъ алыста, Ятлавыма меним, Зейнаб, тынълашы. Сен мунъайсанъ, оьз юрегим азапта, Карс согайым, йыламашы, йырлашы. Аьр бир соьзин йылувлыкка орап, буьгуьнлерде де синълиме багыслайман. Бу яшавдынъ кыйынын да, тынышын да оьтпеге сенинъ касында биз бар, сенинъ ювыкларынъ. Баьри ийгиликлерди йорап, тувган куьнинъ хайыр ман деп айтаман. Баьри аданасларымнынъ балаларына багыслап, суьйимимди сыдыраларга айландыраман. Уьйинъизде аьвлетлердинъ куьлкиси, Янынъыздынъ таьвесилмес казнасы. Кушагыма алар эдим баьрисин Меним дуныям – аданастынъ баласы. 

 Г.Бекмуратова. Суьвретте: З.Башантавова увылы Карим ман.