Кайыр, кум авлаклары,
Ойнаган улаклары,
Бир де эсимнен таймас
Буз кимик булаклары.

Куванта аьр инсанды
Ногайлардынъ шоьллери.
Сукландыра коьзинъди
Суьлик толган коьллери.

Тувып-оьскен элимди,
Ата юртым тасладым,
Караногай авлакта
Яшавымды басладым.

Арасында турмасанъ,
Ногайды билуьв кыйын.
Конак болып келгенге,
Берип кояр баьр малын.

Ногайдынъ авлаклары,
Энъгиллери, оьрлери
Бир де эстен таймаяк
Мен кой баккан ерлери.

Кулак салып тынъласанъ,
Корада кой манъырар.
Уьй иеси ногайлы
«Бес бармакка» шакырар.

Ялган зат язган болсам,
Туьзетпеге кеш тувыл.
Ногайдынъ авлагында
Яшаганым эш тувыл.

Яшавы онъланмаган
Онда барып айынган.
Бай болып кайтканлар да,
Ногай ерде байыган.

Кумлы авылда яшап,
Кутлы халкын коьргенмен,
Караногай элине
Разылык бирдиргенмен.

Тойлары бир тамаша,
Кайдай тойлар тойлайды!
Келген аьр бир конакты
Сав авыл ман сыйлайды.

Олардынъ аьдетлерин
Бек яратып яшадым.
Ногайдынъ ошагыннан
Хыйлы ырызгы ашадым.

Бирев эгер уьй салса,
Бирден ок бай болады.
Ол аьдемнинъ азбары
Малга-муьлкке толады.

Баьленкеш уьй кирген деп,
Олар аьзирлик коьрер.
Энъ ызгы бир малын да,
Сол уьйге элтеп берер.

Бавырмалы халк мундай,
Мен бир ерде коьрмедим.
Ногай уьйге барганда,
Бир де бос мен келмедим.

Кайсы миллет бар экен
Булай таьтли яшаган?
Бир уьйде эшки сойса,
Баьр уьйлер де ашаган.

Бир уьйде оьли болса,
Баьриси тез етеди.
Оьзлери карыж этип,
Авыл-эл мен коьмеди.

Мен алыс кете эдим.
Йолдан кери кайтайым.
Тагы бир ийгилигин,
Ногайлардынъ айтайым.

Катнап турган аьдемлер,
Бир заман да болмас хас.
Мынънан саны артса да,
Тукымлары болмас тас.

Аьр авылдынъ басында,
Бар салынган белгиси,
Аьр тукымнынъ оьзининъ,
Бар оларда тамгасы.

Ногай элинде турдым
Аьсирет ога мен кайдай!..
Дуныядагы баьри халк
Болса экен ногайдай.

Бадия Калабузарова,
Бабаюрт районы.