(балкар эртеги)

Бурын-бурын заманда бир тав авылда оьз аьели мен карт яшаган. Онъайлыкта яшаган бу уьйкен татым аьел. Бирге ызанда ислегенлер, бирге аска олтырганлар, бирге суьйиништи де, кайгыды да боьлискенлер. Бир куьннинъ бир заманында карт эртерек турады, азбарга шыгады, атларга ем берейим деп ниетленеди. Караса, кыс келипти, тоьгерек ап-ак, калын кар ятыр азбарда, капыга карап ызлар барадылар. Сейирсинеди карт, оларда конак йок эди, уьйдегилер – увыллар, келинлер, уныклар – баьриси де уьйде. Карамага суьеди карт – кайда аькетеди бу ызлар. Азбардан шыгып, карт ызлар ман барады. Сав авылды оьтип, ызанга шыгады, бу ерде ызлар уьзиледилер. Ызаннынъ ортасында ийтбурын оьседи, сонынъ янында ыз йок болады. Карт ийтбурыннынъ касында токтайды. – Ким меним уьйимнен шыгып, куваклыктынъ ишинде тыгылган, тилеймен, сес берши. – Ол мен – сенинъ Наьсибинъ, мен сенинъ уьйинънен кетпеге токтастым. Мен авылдынъ шетиндеги уьйде яшамага деп ойлайман. Тек сен мага еткен сонъ, айт бир аваслыгынъды, мен этермен. Не зат сага керек – мал, ер, байлык? – Меним бир тилегим бар, – деди карт. – Сен мени токтасанъ, уьйге барып, маслагатласар эдим. – Аьруьв, – деди Наьсип, – мен токтарман сени, тек сен алгасап кайт. Карт уьйине алгасады, олардан Наьсип кеткенин айтты. Кайтип ол ога еткенин, сонъ Наьсип ога сайлав этпеге керек деп айтканын хабарлады. Аьел ойлап баслады. – Коьп ер тилемеге керек эди, онъыс бай болса, кайгы да билмес эдик, – деди хатыны. – Белки, атлар тилемеге керек болган, – деди уьйкен увылы. – Ярасык, бай кийимлер болса, калай аьруьв, – деди карттынъ кызлары. Балалары эристилер: аьр бириси оьзининъ аваслыгын керекли деп ыспатлап басладылар. Бу ерде энъ кишкей келинлери соьйледи. – Ярайтаган болса, намыс тиленъизши. – Дурыс айтасынъ, кызым, – деп суьйинди карт. – Кайтип мен басында намыс тилемеге эсиме келмеген, – деди куртка. Баьриси де бу соьзлерге макул болдылар. Алгасады ызанга карт. Ийтбурыннынъ янына барды. – Калай коьп маслагат эттинъиз, – деди Наьсип. – Не зат сайлады аьелинъ? – Бизге намысты калдыр, – деди карт. – Сизинъ уьйинъизди мен калдырып болмаякпан, – деди Наьсип. – Кайда намыс болса, сонда мен де боламан. Мага бир якка да кетуьв йок! Наьсип кайтып келди карттынъ уьйине эм онынъ аьели онъайлыкта эм тынышлыкта яшап турды. 

Балкар тилиннен коьширген Г.Бекмуратова.