Елдинъ ушувына, анъсыздан элесленип зувылдавына усайды биювдинъ абытлавы, ювырувы, айланувы. Ел мен биювдинъ хасиети усап келеди. Тек аьлемет биюв сукландырады, ярасык сезимлерге бойсындырады, а ел болса – ойсыз. Енъил ыспайы бийип болатаган аьдемлер оьз оьнерининъ кулы эм иеси. Биювшилер де шаирдей, суьвретшилердей болып оьзининъ оьнери уьшин шалысадылар; шетсиз, кырыйсыз дуныядынъ аьйле сырын бир аз ашпага, коьрсетпеге биювдинъ ялынында. «Ушкын» деп аталган балалар биюв ансамбли акында биз хабарламага суьемиз.

