Кадрия! Шынты ногай аьдемге келисли касиети мен, сыпаты ман коьплердинъ эслеринде сакланган. Ногай адабиатына, кыска оьмири ишинде язган, коьплеген ярасык сыдыраларын савгалаган. Солар бизге уьйкен эстелик. Буьгуьнлерде Кадрия яшаган болса, оьзининъ 70 йыллык мерекесин белгилеек эди. Оькинишке, биз онынъ акында тек озган заманда соьйлеймиз, ама онынъ язганлары бизим келеектегимизди тербияламага амал береди. Онынъ ятлавларын балалар суьйип окыйдылар. (Буьгуьнлерде ясларымыз тувган тилимизде ятлавлар окыса, оьзлерининъ кызыксынувларын коьрсетселер, биз бек суьйинемиз…)

