(повесть) (Басы 7-нши, 9-ншы, 11-нши, 12-нши, 14-нши, 16-ншы, 20-ншы, 21-нши, 22-нши номерлерде) – Баьри ойларын да айтып, тек авылга кайтаягын ясыргандыр, ха, ха, ха. Куьлип турган кеде бирден токтап калды. Ол Зухрадынъ сувык коьзлерин сезди. Сол ара тынысларын ийнинлериннен алып, Бейтулла ман Рашидхан келдилер. Олардынъ юзлери коьнъилсиз эди. – Биз бармаган ер калмады, Казбек йок....



