(повесть) (Басы 9-ншы, 11-нши, 12-нши номерлерде) Мен соьз бергенмен Казбек пен йолыгып келгенли де, Зухрадынъ юзи ойлы эди. Йинъишке касларын туьйип, кыз акырын анасына карайды. Бир зат та сезбеген кыскаяклы армиядагы кедесине юн шорап сога эди. Ама хатыннынъ аьжейибине, савыт ювып турган кыз уьндемейди. – Яп-яс болып, калай ойшанъ, эсейсе не болаяк экен бу пакыр,...



