(повесть) (Басы 9-ншы, 11-нши, 12-нши, 14-нши, 16-ншы, 20-ншы номерлерде) – Коьзинъ тийип коймасын, айлак сукланасынъ, – деп куьлди эркек. Химиядан келетаган Тотайхан Яхьяевна да оьз соьзин коспага алгасады. – Ясты мактаган да уялар, яманлаган да уялар. Айлак та кеделерге сенуьв кыйын. Олардынъ ланъкалары киселеринде, – деди кыскаяклы, Оьтебийке Сейпуллаевнадынъ мактавына разы болмагандай болып. Бир зат...
Меним колымда халкымызга аты ийги белгили, Дагестаннынъ халк шаири Анвар-Бек Оьтей улы Култаевтинъ Махачкаладагы китап баспасында шыккан «Ногай йигитлери» деп аталган китаби. Сосы китаптинъ суьйдимлиси сол, ога бизим ногай йигитлери акында язылган аьлемет дестанлары, балладалары киргистилгенлер. Асарлардынъ аьр бирисининъ баьтирлери халкымыз арасында белгили болган аьдемлеримиз. Автор онлаган йыллардан бери сосы асарларын язганы, баспага аьзирлегени эм...
«Халкымыздынъ – келеектегиси онынъ тилинде» сол соьздинъ бек уьйкен эм терен маьнеси бар. Халк – халк деп саналады, эгер онынъ ана тили, маданияты, санияты бар болса. А сол затлардынъ болувына биз оьзимиз, аьр кайсы миллет ваькили, оьзи себеп этеди. Аьлиги заман. Булай карасак, ийги яшав бардырмага баьри онъайлыклар да бар, ама тилимизди йойытув маьселемиз де...
Меним колыма Ногай районындагы Куьнбатар авылымнынъ яшавшысы, шаир кызымыз Зухра Булгаровадынъ «Мен ногайдынъ баласы» деген китаби туьсип калды. Аьруьв кепте окыдым, яраттым. Мага боьтен де бек Куьнбатар авылымыз акында язган ятлавлары бек ярайды. Эм соьзимди солар акында айтпага суьемен: аьр кимдики оьзине, ай коьрине коьзине. Кызымыз авылымыз акында йылы кепте хабарламага оьзининъ юрек туьбиннен алынган...
«Мен Ногайдынъ баласы» деп аталган китап бу куьн Ногай район орталык китапханасына яратувшылык пан кызыксынатаган аьдемлерди йыйды. Бу китапти колынъа алганлай ок, тек тысын коьрип, коьп зат акында ойланасынъ. Мен оьзимнинъ ойым ман боьлисемен.Тысы ярасык, оьлшемине коьре де кишкей тувыл, китап бир аьлемет кепте аталган деп те айтпага болады. «Мен Ногайдынъ баласы» – автор оьзининъ...
Аьвелгиде сенинъ ярлы тоьринъде, Сеси соннан ондай да бир шыкпаган, Хатын-кызлар шоьллигимнинъ тоьсинде, Ногай тилде оьз йырларын йырлаган. Аслар толган сыпыралар уьстинде, Сенинъ сесинъ таймай шыгып турган ды. Яраланып яшавына оькинген, Йигит оьзи тилин эске алган ды. Котырласкан ат аякта юрдинъ сен, Ата-баба отларында янгансынъ, Казанларда, ойпатларда кездинъ сен, Пеш басыннан от ялынын туткансынъ. Шоьллигимнинъ...
2026-ншы йылдынъ 1-нши май куьнинде ногай аьлими, язувшы, фольклоршы Джалалдин Магомедович Шихмурзаев тувганлы 90 йыл толады. Савлай яшав оьмирин халкымыздынъ тилин эм адабиятын оьрлендируьвге багыслаган, бизге эм бизден сонъгы несиллерге оьзининъ илми ислерин калымжа эсабында калдырган Джалалдин Шихмурзаевтинъ сыйлы мерекеси районымыздынъ маданият эм билимлендируьв яшавында уьйкен маьнели оьзгерис болмага керек эди, ама, уьйкен оькинишке, ол,...
(повесть) (Басы 9-ншы, 11-нши, 12-нши номерлерде) Мен соьз бергенмен Казбек пен йолыгып келгенли де, Зухрадынъ юзи ойлы эди. Йинъишке касларын туьйип, кыз акырын анасына карайды. Бир зат та сезбеген кыскаяклы армиядагы кедесине юн шорап сога эди. Ама хатыннынъ аьжейибине, савыт ювып турган кыз уьндемейди. – Яп-яс болып, калай ойшанъ, эсейсе не болаяк экен бу пакыр,...
(Новелла) Куьздинъ яман «йылавык» куьнлери эди. Тереклер елдинъ куьшлилигиннен зыйк-зыйк этип майысадылар. Орамларда автобуслар да сийрек юредилер. Сондай куьнде кайда бараяксынъ? Институтка ма? Буьгуьн лекциялар йок. Биз, Афис, Муса-Али, Сылапберди эм мен эригип уйкы басып туры эдик. Мундай вакытта бир зат та эткинъ келмейди. Бирден коридордынъ такта полы авыр юристен зыйкылдады. Эсик согылды. «Киринъиз», –...
Бийке Кулунчакова (повесть) (Басы 9-ншы номерде) Яраланган юрек Казбек казан уьйге киргенде, Келдихан балаларына суьт пайлап туры эди. Кедеди коьрип, казан-аякка ювырды. – Олтыр, куватым. Аш болгандырсынъ, – деп кедеге коьзлерин коьтерди. – Бурнынъа не болган!? Бирден кишкей кедединъ саркылдап куьлгени эситилди. – Ол, мама, алгасап келеятып, эсикке урыныпты. – Мине эсикке ме? Кой, болмас...
