«Мен Ногайдынъ баласы» деп аталган китап бу куьн Ногай район орталык китапханасына яратувшылык пан кызыксынатаган аьдемлерди йыйды. Бу китапти колынъа алганлай ок, тек тысын коьрип, коьп зат акында ойланасынъ. Мен оьзимнинъ ойым ман боьлисемен.Тысы ярасык, оьлшемине коьре де кишкей тувыл, китап бир аьлемет кепте аталган деп те айтпага болады. «Мен Ногайдынъ баласы» – автор оьзининъ...
Аьвелгиде сенинъ ярлы тоьринъде, Сеси соннан ондай да бир шыкпаган, Хатын-кызлар шоьллигимнинъ тоьсинде, Ногай тилде оьз йырларын йырлаган. Аслар толган сыпыралар уьстинде, Сенинъ сесинъ таймай шыгып турган ды. Яраланып яшавына оькинген, Йигит оьзи тилин эске алган ды. Котырласкан ат аякта юрдинъ сен, Ата-баба отларында янгансынъ, Казанларда, ойпатларда кездинъ сен, Пеш басыннан от ялынын туткансынъ. Шоьллигимнинъ...
2026-ншы йылдынъ 1-нши май куьнинде ногай аьлими, язувшы, фольклоршы Джалалдин Магомедович Шихмурзаев тувганлы 90 йыл толады. Савлай яшав оьмирин халкымыздынъ тилин эм адабиятын оьрлендируьвге багыслаган, бизге эм бизден сонъгы несиллерге оьзининъ илми ислерин калымжа эсабында калдырган Джалалдин Шихмурзаевтинъ сыйлы мерекеси районымыздынъ маданият эм билимлендируьв яшавында уьйкен маьнели оьзгерис болмага керек эди, ама, уьйкен оькинишке, ол,...
(повесть) (Басы 9-ншы, 11-нши, 12-нши номерлерде) Мен соьз бергенмен Казбек пен йолыгып келгенли де, Зухрадынъ юзи ойлы эди. Йинъишке касларын туьйип, кыз акырын анасына карайды. Бир зат та сезбеген кыскаяклы армиядагы кедесине юн шорап сога эди. Ама хатыннынъ аьжейибине, савыт ювып турган кыз уьндемейди. – Яп-яс болып, калай ойшанъ, эсейсе не болаяк экен бу пакыр,...
(Новелла) Куьздинъ яман «йылавык» куьнлери эди. Тереклер елдинъ куьшлилигиннен зыйк-зыйк этип майысадылар. Орамларда автобуслар да сийрек юредилер. Сондай куьнде кайда бараяксынъ? Институтка ма? Буьгуьн лекциялар йок. Биз, Афис, Муса-Али, Сылапберди эм мен эригип уйкы басып туры эдик. Мундай вакытта бир зат та эткинъ келмейди. Бирден коридордынъ такта полы авыр юристен зыйкылдады. Эсик согылды. «Киринъиз», –...
Бийке Кулунчакова (повесть) (Басы 9-ншы номерде) Яраланган юрек Казбек казан уьйге киргенде, Келдихан балаларына суьт пайлап туры эди. Кедеди коьрип, казан-аякка ювырды. – Олтыр, куватым. Аш болгандырсынъ, – деп кедеге коьзлерин коьтерди. – Бурнынъа не болган!? Бирден кишкей кедединъ саркылдап куьлгени эситилди. – Ол, мама, алгасап келеятып, эсикке урыныпты. – Мине эсикке ме? Кой, болмас...
Тагы да келди шоьлиме язлык. Коькек айы эрке болып белгили халкымызда. Бала заманымда анам мага соьйтип айтатаган эди: «Кызым, сен тап коькек айындай, эрке болып оьстинъ». Куьн саьвлесине шомылган, яркыраган куьнлерди токтамай явып турган ямгырлар авыстырадылар. Болса да, кайбиримиз де келип турган язлык пан янъы мыратларды, ниетлерди байланыстырамыз. Сондай яркыраган язлык куьнинде тувган ногайымнынъ Элгезери,...
Бийке Кулунчакова (повесть) (Басы 9-ншы номерде) Ят кеде кылыгын коьрсетеди Уьш-доьрт куьнлер оныншы класстынъ яслары Казбектинъ барын да, йогын да сезбей юрдилер. Ят кеде биревге де косылмай, бирев мен де соьйлемей, уьндемей олтырады, сонъ дерислер биткенде, ялгыз кетеди. Клубта оны окувшылар коьрмей эдилер. Арада бир Зухра онынъ мал айдасканын, Язманбеттинъ кишкей кедеси мен ойнаганын коьре эди....
Согыс спецоперация еринде эр борышын толтырувда йигитлерше ян берген аданасым Рашидхан Ханмурзаевке багыслайман Ах, дуныя, ялган дуныя бузылды, Картлыгына нешев етпей уьзилди, Тамырлары куьни етпей курыды, Мыратларды кара кавга урлады. Ашшы хабар юреклерди тырнады, Ашшы туздай, яраларды каплады. Наьлет кавга аьзизимнен айырды, Куьннинъ коьзи биз бен бирге кайгырды. Ак кепинге аявлымды орадынъ, Ап-ак кыста кара...
Зухра Зухра уьйге кирген аьсерде, Касбийке янъы савылган суьтти суьзип туры эди. – Калай кеш калдынъ, амалым? Не болды? Шайды эки де йылыттым, сени аьне келер, мине келер деп, – деди кыскаяклы оьзеленип. Сонъ суьтин таслап, янъыдан шай аспага алгасады. – Бизде йыйын болды, мама, – деп Зухра, суьтти котарып, шелекти ювмага онъланды. Шай салып,...
